Een wereld van lichtheid en vrede

De wereld is stil geworden… de knallen zijn verstomd en de kruitdampen opgetrokken. De natuur koestert zich in de stilte, in rust en vrede. Het hoge water in de kreek lijkt een inkijkje te geven in een andere wereld, een haast magische wereld. De rijzige bomen, de helderblauwe lucht en sprankelende zon worden weerkaatst in spiegelglad water. Als het ware een ‘bovenwereld’ van innige vrede en rust, een plek hier ver vandaan waar alleen de liefde heerst… maar, is deze wereld van lichtheid en vrede echt zo ver weg?!

Terwijl het nieuwe jaar zich langzaam openvouwt in de eerste dagen van januari, stroomt het bekende verwachtingsvolle gevoel door mij heen. Dromen, plannen en nieuwe kansen geven hoop en blijdschap. Dit gevoel lijkt zich te weerkaatsen in de natuur, die rustig en harmonieus afwacht wat de volgende dag brengt. In de stilte van het bos lijkt een onhoorbare melodie van rust, vrede en liefde te klinken… als een echo van de engelenzang van kerst. De kou en grauwe dagen, het lijkt volkomen langs de natuur heen te gaan, zij geniet van wat het moment haar biedt. De rupsen liggen genoeglijk te slapen onder het bladerdek en voorzien van wat zout in hun lijfje kunnen zij ook vrieskou prima aan. Bomen genieten van de winterrust, even niet hard werken om zuurstof aan te maken, maar quality-time voor zichzelf. Waterplanten doen dit trouwens gelukkig niet. Zij blijven de hele winter, zelfs door een ijslaag heen, zuurstof voor ons aanmaken. Waterplanten zijn een zeer belangrijke bron van zuurstof voor ons. In de bosgrond zijn nog steeds kriebelbeestjes actief, al doen zij wel rustig aan door de koude temperaturen en gaan ze helemaal in rust als het rond het vriespunt komt. Groepjes staartmezen dansen van boomtop naar boomtop. Vrij van verantwoordelijkheden genieten ze van bijkletsen met elkaar terwijl zij hun dagelijks kostje bij elkaar scharrelen in de vorm van kleine zaadjes die te vinden zijn aan de dunste uiteinden van de takken. Ook planten genieten van de winterrust. De groene delen hebben hun werk er op zitten en de wortels wachten rustig tot de bodemtemperatuur weer toeneemt. Sommige planten hebben het leven er helemaal op zitten maar hebben honderden nakomelingen, middels zaadjes, die rustig liggen te snoezen tot hun tijd aanbreekt… Weet je wat mij hierin opvalt? De rust en lichtheid waarmee de natuur de seizoenen van het leven omarmt. Ook die staartmeesjes zijn vol van plannen en dromen voor de toekomst, maar ze hebben vrede met hoe het nu is. Uitkijkend naar het voorjaar, maar vrede met de winter. Is het niet vaak zo dat ons innerlijk zegt: ‘Zodra alles op zijn plaats valt, zal ik vrede vinden’?! Maar de natuur vertelt ons: ‘Vind vrede en alles zal op zijn plaats vallen’. De oneindige wijsheid van de natuur…

Met een licht hart en glimlach op mijn gezicht vervolg ik mijn weg op onze nieuwjaarswandeling in het bos… Was het niet moeder Theresa die zei: ‘Vrede begint met een glimlach en een glimlach is het begin van liefde?!’. Dat lichtheid, vrede en liefde met je gaat dit nieuwe jaar en dat elke dag vervuld zal zijn met de sprankeling van blijdschap en hoop!