> Lees alle blogs




Lijk in de poel

Een sinistere titel! En voor mij was het ook echt even een ‘rilling-over-ruggengraat’ moment, toen ik tussen het onschuldige kroos een vleeskleurig vreemd ding in mijn schepnetje zag. Ik die nóóit een thriller lees omdat ik dan weken niet slaap, dacht toch in flits: “Gruwel, wat is dit? Een stuk van een lijk?!”. Boswachter, boswachter toch, je fantasie is wel heel keurrijk. Mijn poel-schoonmaak-collega, zich niet bewust van mijn consternatie, meldt terloops dat het de zaaddoos is van de Gele Lis. Oké, ga ik even af!

 

De Gele lis is een overbekende oeverplant. In elke vijver is hij wel te vinden, in de sloot of stadsvijver. Ook op die oude nostalgische schoolplaten is hij met flair onderdeel van het romantische plaatje van een perfect ecologisch watersysteem. Je kunt hem wel met recht de ‘Koning der Wateren’ noemen. Met zijn lange gestalte van wel een meter hoog en zijn koninklijke gele kroon overziet hij zijn koninkrijk! Daarbij zet hij zich ook in voor zijn koninkrijk. De Gele lis neemt namelijk veel voedingstoffen op uit het water. In ons veel te fosfaatrijke water-Nederland is dat gunstig. Hoe minder rijk het water, hoe ecologisch interessanter het wordt. Een goede koning dus voor zijn rijk. Echter, hij laat zich wel graag bedienen door hommels: fraaie bediendes met een mooi gekleurde bontjas  die voorzien zijn van een lange tong. Een lange tong? Ja, van al de nectar etende insecten hebben hommels de langste tong en deze ‘Koning der Wateren’ heeft de nectar heel diep weggestopt, zo ver en diep als maar mogelijk is. Het lijkt haast wel een schunnig geheim dat het zo moet worden verstopt… En misschien is dat ook wel zo, want deze Koning is eigenlijk een Koningin ..of toch een Koning of toch…? Wat namelijk gaaf is aan de Gele Lis, is dat de bloem een mannelijke en vrouwelijke ontvankelijke fase kent. Dus de ene dag is hij een mannelijk bloem en de volgende dag een vrouwelijke bloem! Bizar maar waar. De Gele Lis bloeit eerst mannelijk. De diep weggestopte nectar zorgt ervoor dat de hommel het mannelijke stuifmeel mee krijgt op zijn rug. De daaropvolgende dag is de Koning ineens getransformeerd naar een Koningin en is de vrouwelijke fase aangebroken. Het vrouwelijke deel van de bloem (stijltak en stempel) buigt op die dag diep naar voren. Een zoemend bontjasje kan namelijk met gemak net een b(l)oeiende buurman Gele lis hebben bezocht en komt er stuifmeel op de stempel, dan is de bevruchting een feit. Het resultaat van deze samensmelting is dus een decimeter groot zaaddoosje waarin de gladde platte zaden strak tegen elkaar aan zitten en wel iets weghebben van een rijtje botten of -zoals in mijn rijke fantasie- de wervels van een ruggengraat.

 

Opnieuw steek ik het schepnetje in de poel en vis een nieuw portie kroos op. Ik moet grinniken om mezelf en mijn gedachtes over moordwapens die mogelijk in mijn netje zouden zitten. Het tegenovergestelde is waar, het is een schepnet vol leven. Libellelarve in alle maten, dikke watertorren en talloze rugzwemmers krioelen tussen het kroos! Dat zijn zeker geen lijken, maar is juist overvloedig leven…


< Ga terug

Mijn stukje natuur is een samenwerking van:

Provincie Flevoland SFL Nieuw Natuur Project